Fast service ETE

1pyrosbesthres

 

Πελάτες

1apolymansh

Άρθρα

1kaystiras

Καριέρα

1petreleo

Επικοινωνία

1koinoxrhsta

Σχετικά με καυστήρες PDF Εκτύπωση E-mail

Αναλυτές καυσαερίων - ρύθμιση καυστήρων

δείτε εδώ
Συντήρηση καυστήρα
Καθαρισμός λέβητα
Ρύθμιση καυσαερίων
Ρύθμιση καυστήρα

H πιο υπεύθυνη δουλειά ενός καυστηρατζή είναι η σωστή ρύθμιση ενός καυστήρα.

Η σωστή ρύθμιση είναι αυτή που θα αυξήσει τον βαθμό απόδοσης και θα μειώσει την κατανάλωση καυσίμων σε ένα συγκρότημα λέβητακαυστήρα. Ο πιο καλός λέβητας και ο πιο καλός καυστήρας του κόσμου με κακή ρύθμιση θα καίει περισσότερο καύσιμο για να ζεστάνει το περιβάλλον και θα προσθέτει σ΄ αυτό διάφορους ρύπους. Μια παροιμία λέει πως τα εργαλεία κάνουν το μάστορα. Στην προκειμένη περίπτωση μπορούμε να πούμε πως τον καλό καυστηρατζή κάνουν οι αναλυτές καυσαερίων.

Δύο είναι οι τύποι αναλυτών. Ο κλασσικός και ο ηλεκτρονικός. Ο κλασσικός τύπος είναι μια βαλίτσα με διάφορα όργανα. Ένα θερμόμετρο των καπναερίων, μια συσκευή μέτρησης αιθάλης (Μπακαρά), μια συσκευή μέτρησης CO2, μια άλλη για CO, μια τρίτη για Ο2 και ένα συρτάρι υπολογισμού του βαθμού απόδοσης.

Ο ηλεκτρονικός τύπος τα έχει όλα αυτά συγκεντρωμένα σε μια κεφαλή – αισθητήριο και σε μία οθόνη βλέπουμε απ΄ ευθείας τις ενδείξεις. Στον κλασσικό τύπο κάθε μέτρηση χρειάζεται ένα – δύο λεπτά για κάθε μέγεθος (θερμοκρασία, CO2, CO, αιθάλη, Ο2) δηλαδή δέκα λεπτά συνολικά. Στον ηλεκτρονικό τύπο οι ενδείξεις εμφανίζονται σχεδόν ακαριαία. Κάνοντας μια αλλαγή περιμένουμε να φθάσουν τα καυσαέρια της τροποποιημένης φλόγας μέχρι την καπνοδόχο και αμέσως βλέπουμε τα αποτελέσματα της επέμβασής μας.

Για να λειτουργήσει ο κλασσικός τύπος χρειαζόμαστε διάφορα χημικά αντιδραστήρια (υγρά) που ανάλογα με την περιεκτικότητα των καπναερίων σε CO2, CO, O2 αλλάζουν όγκο ή χρώμα. Τα αντιδραστήρια αυτά έχουν κάποιο αξιοσημείωτο κόστος. Ο ηλεκτρονικός τύπος φαίνεται να μην έχει κόστος λειτουργίας. Δυστυχώς, όμως, τα διάφορα αισθητήρια φθείρονται και χρειάζεται τακτική επίσκεψη στην αντιπροσωπεία για έλεγχο και αντικατάσταση. Κόστος λοιπόν υπάρχει και σ΄ αυτόν τον τύπο.

Είναι όμως τόσο μεγάλο το προσόν ικανότητας μέτρησης, που έχει σχεδόν μονοπωλήσει την αγορά. Ειδικά για τους καυστήρες αερίου που η ρύθμισή τους χρειάζεται πολλές επανειλημμένες ρυθμίσεις, ο κλασσικός τύπος είναι ακατάλληλος. Γιατί το λέω αυτό; Για να δούμε πως ρυθμίζεται ένας καυστήρας πετρελαίου και πως ένας αερίου.

Καυστήρας πετρελαίου. Το πρώτο πράγμα που κάνουμε όταν ανάβουμε για πρώτη φορά έναν καυστήρα πετρελαίου είναι να διαλέξουμε ένα κατάλληλο μπεκ, βλέποντας τις οδηγίες των κατασκευαστών καυστήρα - λέβητα. Λέγοντας κατάλληλο, εννοώ τύπο και γωνία. Το μέγεθος του μπεκ το διαλέγουμε ανάλογα με την ισχύ του λέβητα και ρυθμίζουμε την πίεση της αντλίας πετρελαίου για να πετύχουμε την κατανάλωση που θέλουμε. Η αντίθλιψη στον θάλαμο καύσης δεν μας απασχολεί γιατί το πετρέλαιο φθάνει στο μπεκ με πίεση περίπου 12 bar και τα mbar της αντίθλιψης, ή υπόθλιψης του θαλάμου καύσης δεν επηρεάζουν την ποσότητα του προς καύση πετρελαίου. Ρυθμίζουμε με τις οδηγίες του κατασκευαστή τη θέση του δίσκου στροβιλισμού (εμπρός – πίσω) για την ισχύ που έχουμε και ανάβουμε.

Ένας έμπειρος καυστηρατζής από το χρώμα της φλόγας καταλαβαίνει αν η καύση είναι σωστή και ελέγχει θερμοκρασία καπναερίων και αιθάλη. Αν η αιθάλη είναι ανάμεσα στο 0 και 0,5 κάνει και μια μέτρηση CO2 και αυτό αρκεί. Άντε να χρειαστεί να το ξανακάνει μία ή δύο φορές ανοίγοντας ή κλείνοντας λίγο το τάμπερ αέρα. CO και Ο2 σχεδόν ποτέ δεν ελέγχουμε.

Καυστήρας φυσικού αερίου. Εδώ τα πράγματα είναι πιο μπερδεμένα. Δεν υπάρχει μπεκ. Στον καυστήρα υπάρχει μια συγκεκριμένη οπή, η ποσότητα δε του αερίου που θα περάσει για να καεί, εξαρτάται από τη διαφορά πίεσης αερίου – θαλάμου καύσης. Επειδή και η υπόθλιψη – αντίθλιψη του θαλάμου καύσης και η πίεση του αερίου είναι κάποια λίγα mbar, οι γενικές οδηγίες ρύθμισης του MULTIBLOCK που δίνει ο κατασκευαστής του καυστήρα δεν αρκούν για να ρυθμίσουμε την ισχύ. Πρέπει να ανάψουμε προσωρινά τον καυστήρα, να τον αφήσουμε να δουλέψει 10 – 15 λεπτά, για να ζεσταθεί αρκετά η καπνοδόχος και να έχουμε έναν κανονικό ελκυσμό και με την βοήθεια του μετρητή της ΕΠΑ να υπολογίσουμε πόσο αέριο καίμε την ώρα. Ανάλογα με το τι θα δούμε ότι καίμε θα ρυθμίσουμε το MULTIBLOCK ξανά ίσως 2 ή και 3 φορές. Η φλόγα τώρα δεν έχει ζωηρό χρώμα όπως του πετρελαίου και δεν μπορεί κανένας με το μάτι να καταλάβει αν η καύση είναι περίπου σωστή. Αιθάλη στο αέριο δεν υπάρχει. Η έλλειψη αέρα ανεβάζει απλά την περιεκτικότητα σε CO από το 30 -50 ppm που είναι αποδεκτό σε χιλιάδες ppm. Αν τώρα βάλουμε το αισθητήριο του αναλυτή σε ένα τέτοιο περιβάλλον θα το δηλητηριάσουμε και θα χρειασθεί ίσως και ένα δεκάλεπτο λειτουργίας σε καθαρό αέρα για να αρχίσει να μετράει ξανά. Αν το ξανακάνουμε αυτό 5 – 10 φορές θα πρέπει να το πάμε στο «γιατρό του» για αντικατάσταση. Γι΄ αυτό οι έμπειροι καυστηρατζήδες ξεκινούν με αυξημένη ποσότητα αέρα και τη μειώνουν σταδιακά μέχρι να πετύχουν περιεκτικότητα σε CO κάτω, ή κοντά, έστω, στα 50 ppm και περιεκτικότητα καπναερίων σε ελεύθερο Ο2, 3% (περίσσεια αέρα 15%). Αν δεν μπορούν να πετύχουν αυτές τις τιμές προσπαθούν να βελτιώσουν την κατάσταση ρυθμίζοντας μέσα – έξω τον δίσκο στροβιλισμού. Για να κάνουν αυτές τις ρυθμίσεις με έναν ηλεκτρονικό αναλυτή σπαταλούν ίσως και μια ώρα.

Για να τις κάνουν με τον κλασσικό θα χρειάζονταν ίσως και δύο οκτάωρα. Να γιατί λέω ότι για τη ρύθμιση ενός καυστήρα αερίου είναι απαραίτητος ο ηλεκτρονικός αναλυτής.

πηγή:http://www.ydravlikos.gr